Błąd pierwszy – nieprawidłowa – w świetle art. 28 ust. 1 pkt 1 UoR – wycena środków trwałych. Podstawowym błędem jest niewątpliwie niewłaściwe określenie stawek, okresów i metod amortyzacji, a także brak okresowej weryfikacji tych stawek i okresów. Zgodnie z art. 32 UoR stawka i okres amortyzacji muszą odzwierciedlać Różnice kursowe ujmowane są w rachunku zysków i strat po ich skompensowaniu (wykazywane jest saldo dodatnich i ujemnych różnic kursowych). Należy dodać, że wykazywane na dzień bilansowy różnice kursowe szacowane są zgodnie z zasadą memoriałową. Wykazywana w rachunku zysków i strat część odroczona stanowi różnicę pomiędzy stanem rezerw i aktywów z tytułu podatku odroczonego na koniec i początek okresu sprawozdawczego. Wystarczy - dodatnie różnice kursowe, - przychody ze sprzedaży wierzytelności. - wartość ewidencyjna sprzedawanych aktywów finansowych, - odsetki i opłaty dodatkowe od środków trwałych przyjętych w leasing finansowy, - odsetki od emitowanych przez jednostkę obligacji, - prowizje od zaciągniętych kredytów, Kalkulatory różnic kursowych dostępne są w serwisie www.kalkulatory.gofin.pl. W przypadku różnic kursowych naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania konieczne jest skorygowanie jego wartości początkowej. Korekta polega na tym, że dodatnie różnice zmniejszają wartość początkową środka trwałego, a ujemne Aby sporządzić rachunek zysków i strat w wariancie kalkulacyjnym, jednostka musi prowadzić ewidencję kosztów podstawowej działalności operacyjnej w układzie podmiotowym (zespół 5). UWAGA! Wariant porównawczy i kalkulacyjny rachunku zysków i strat różnią się sposobem ustalenia zysku (straty) ze sprzedaży. . polski arabski niemiecki angielski hiszpański francuski hebrajski włoski japoński holenderski polski portugalski rumuński rosyjski szwedzki turecki ukraiński chiński włoski Synonimy arabski niemiecki angielski hiszpański francuski hebrajski włoski japoński holenderski polski portugalski rumuński rosyjski szwedzki turecki ukraiński chiński ukraiński Wyniki mogą zawierać przykłady wyrażeń wulgarnych. Wyniki mogą zawierać przykłady wyrażeń potocznych. Zgodnie z MSR 21 wszelkie dodatnie i ujemne różnice kursowe dotyczące aktywów i zobowiązań pieniężnych są ujmowane w rachunku zysków lub strat. Secondo lo IAS 21, qualsiasi eventuale utile o perdita su cambi in valuta estera su attività e passività monetarie è imputato al conto economico. Dodatnie lub ujemne różnice kursowe wynikające z przeliczenia walut wykazuje się w rachunku zysków i strat. I profitti o le perdite derivanti da tale conversione sono registrati nel conto economico. Różnice kursowe wynikające z przewalutowania księguje się jako dodatnie lub ujemne różnice kursowe w rachunku zysków i strat. Le differenze di cambio derivanti dalla conversione vengono contabilizzate nel conto profitti e perdite come perdite o utili di conversione. Dodatnie i ujemne różnice kursowe wynikające z rozliczenia transakcji w walutach obcych oraz z przeliczenia na koniec roku kursów wymiany pieniężnych składników aktywów i zobowiązań wyrażonych w walutach obcych ujmuje się w rachunku wyniku ekonomicznego. Le perdite e gli utili su cambi derivanti dal regolamento di operazioni in valuta estera e dalla conversione ai tassi di cambio di fine esercizio delle attività e passività monetarie espresse in valuta estera sono rilevati nel conto del risultato economico. Dodatnie i ujemne różnice kursowe są zapisywane odpowiednio w pozycjach Dochody różne oraz Wydatki operacyjne - inne w rachunku dochodów i wydatków. I profitti e le perdite di cambio sono iscritti rispettivamente nelle rubriche Entrate varie e Spese di funzionamento - Altre dello stato delle entrate e delle spese. Ten scenariusz obejmuje jedynie zmianę bazowej wartości godziwej aktywów, a nie inne zmiany, które mogą mieć wpływ na jej wartość bilansową, takie jak dodatnie i ujemne różnice kursowe lub potencjalna utrata wartości. lo scenario contempla soltanto la variazione del valore equo sottostante delle attività, prescindendo da qualsiasi altra variazione che possa incidere sul valore contabile, quali utili o perdite sui tassi di cambio o potenziali riduzioni del valore. Te ujemne różnice kursowe wynikają z różnicy między księgowym kursem wymiany, po którym Komisja zaksięgowała te kwoty po ich otrzymaniu a rynkowym kursem wymiany, po którym są przeliczane na euro przed wykorzystaniem ich w celu pokrycia płatności Komisji. Le perdite dipendono dalla differenza tra il tasso di cambio contabile al quale tali importi sono contabilizzati dalla Commissione al momento della riscossione e il tasso di cambio di mercato al quale sono convertiti in euro prima di essere utilizzati per coprire i pagamenti della Commissione. Zgodnie z MSR 21 wszelkie dodatnie i ujemne różnice kursowe z tytułu aktywów pieniężnych i zobowiązań pieniężnych należy ujmować w wyniku finansowym. A norma dello IAS 21, qualsiasi eventuale utile o perdita su cambi su attività e passività monetarie deve essere rilevato o rilevata nell'utile (perdita) d'esercizio. W 2004 r. w następstwie aprecjacji euro ujemne różnice kursowe netto wyniosły blisko 2,1 mld euro. Nel 2004 l'apprezzamento dell'euro ha comportato minusvalenze nette derivanti dalla valutazione ai tassi di cambio per un ammontare pari a quasi 2,1 miliardi di euro. W związku z tym niezrealizowane ujemne różnice kursowe i straty z tytułu aktualizacji wartości do cen rynkowych związane ze złotem i aktywami walutowymi EBC traktuje się jako zrealizowane i ujmuje w rachunku zysków i strat na koniec roku obrotowego. In linea con esso, le minusvalenze non realizzate derivanti dalla valutazione ai tassi di cambio e ai prezzi di mercato delle consistenze in oro e in divise estere della BCE sono considerate come realizzate e imputate al conto economico a fine esercizio. W 2004 r. w następstwie aprecjacji euro ujemne różnice kursowe netto wyniosły blisko 2,1 mld euro. Nel 2004 l'apprezzamento dell'euro ha comportato minusvalenze nette derivanti dalla valutazione ai tassi di cambio per un ammontare pari a quasi 2,1 miliardi di euro. Pozostałe wyniki Firma zapewnia głównie kontrakty na różnice kursowe (CFDs) za pośrednictwem platformy MT5. La Società fornisce prevalentemente contratti per differenza (CFD) tramite la piattaforma MT5. Będą one aktualizowane na bieżąco, więc możliwe są różnice kursowe w zależności od rodzaju transakcji i fluktuacji wartości walut. I tassi di cambio verranno aggiornati regolarmente ed è possibile che vengano offerti diversi tassi a seconda del tipo di transazione e dei cambiamenti nel valore della valuta. Leverate nie oferuje kontraktów na różnice kursowe (CFD) dla wybranych państw. Leverate non offre Contratti per Differenza ai residenti di determinate giurisdizioni. W 2013 rozszerzyliśmy ofertę produktów o kontrakty na różnice kursowe (CFD) - umożliwiając klientom obrót na szerszej gamie rynków niż kiedykolwiek wcześniej. Nel 2013 abbiamo esteso la nostra offerta di prodotti, includendo anche i Contratti per Differenza (CFD) - e permettendo così ai clienti di fare trading su un raggio di mercato più ampio che mai. różnice kursowe stwierdzone podczas wykonywania budżetu mogą być przedmiotem kompensacji. i divari di tasso di cambio constatati nell'esecuzione del bilancio, che possono formare oggetto di una compensazione. Artykuł 1 0 8 - Różnice kursowe W przypadku braku danych dotyczących korekt dla transakcji użytkownicy posługują się wyłącznie różnicami stanów skorygowanymi o różnice kursowe (obliczanymi przez EBC). Se gli aggiustamenti di flusso non sono disponibili, gli utenti faranno riferimento solo alle differenze tra consistenze corrette dai cambiamenti sui tassi di cambio (che sono calcolati dalla BCE). Dodatnie różnice kursowe mogą być zarówno zrealizowane jak i niezrealizowane. Różnice kursowe wynikające z rozliczenia transakcji według kursu innego niż kurs z dnia transakcji oraz niezrealizowane różnice kursowe wynikające z nierozliczonych aktywów i pasywów pieniężnych w walucie obcej ujmowane są w rachunku wyniku ekonomicznego. Le variazioni del tasso di cambio derivanti dal regolamento delle transazioni a tassi diversi da quelli vigenti alla data della transazione, come pure le variazioni di cambio non realizzate relative ad attività e passività in valuta estera non regolate sono registrate nel conto economico. Nie znaleziono wyników dla tego znaczenia. Wyniki: 117. Pasujących: 11. Czas odpowiedzi: 168 ms. Documents Rozwiązania dla firm Koniugacja Synonimy Korektor Informacje o nas i pomoc Wykaz słów: 1-300, 301-600, 601-900Wykaz zwrotów: 1-400, 401-800, 801-1200Wykaz wyrażeń: 1-400, 401-800, 801-1200 Na zakończenie roku trzeba rozliczyć różnice kursowe. W rachunku zysków i strat wykazuje się je po skompensowaniu (per saldo), odpowiednio jako przychód lub koszt finansowy. Tworzenie na koniec roku obrotowego sprawozdań finansowych łączy się z koniecznością powtórnej wyceny składników majątku na dzień bilansowy. Oznacza to również obowiązek przeliczenia wszystkich aktywów i pasywów w walutach obcych po kursie aktualnym na ten dzień. Taki wymóg nakłada na spółki art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy o rachunkowości. Zgodnie z tym przepisem nie rzadziej niż na dzień bilansowy wycenia się wyrażone w walutach obcych: • składniki aktywów (z wyłączeniem udziałów w jednostkach podporządkowanych wycenianych metodą praw własności) i pasywów - po obowiązującym na ten dzień średnim kursie ustalonym dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski oraz • gotówkę, znajdującą się w jednostkach prowadzących kupno i sprzedaż walut obcych - po kursie, po którym nastąpił jej zakup, jednak w wysokości nie wyższej od średniego kursu ustalonego na dzień wyceny dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski. Obecna sytuacja na rynku i znaczne wzrosty kursów walut wpłyną niewątpliwie na powstanie znacznych różnic kursowych na dzień tworzenia rocznych raportów. Przeanalizujmy więc ewidencję księgową i ujęcie w sprawozdaniu finansowym transakcji kupna i sprzedaży w walutach obcych. W przypadku spółek sprzedających towary kontrahentom np. z Unii Europejskiej wzrost kursu euro na dzień bilansowy spowoduje, że będą one musiały ująć w księgach rachunkowych przychody finansowe. Będzie tak, jeżeli kurs zastosowany na dzień zaewidencjonowania należności okaże się niższy od średniego kursu NBP ustalony na dzień bilansowy. Różnice kursowe powstałe w takim przypadku można zaksięgować w następujący sposób: strona Wn konta 203 - Rozrachunki z odbiorcami zagranicznymi, strona Ma 750 - Przychody finansowe. Z kolei w przypadku zakupu towarów wzrost kursów walut spowoduje powstanie kosztów finansowych. Stanie się tak, jeżeli kurs na dzień zaewidencjonowania zobowiązania będzie niższy od średniego kursu NBP ustalony na dzień bilansowy. Taką różnicę można zaksięgować następującym zapisem: strona Wn konta 756 - Koszty finansowe, strona Ma konta 204 - Rozrachunki z dostawcami zagranicznymi. W sprawozdaniu finansowym różnice kursowe - stanowiące koszty i przychody finansowe - wykazuje się per saldo. W rachunku zysków i strat należy więc ująć: • przychody finansowe - w przypadku nadwyżki dodatnich różnic kursowych nad ujemnymi - w pozycji (wariant kalkulacyjny rachunku) lub (wariant porównawczy rachunku), • koszty finansowe - w przypadku nadwyżki ujemnych różnic kursowych nad dodatnimi - w pozycji (wariant kalkulacyjny rachunku) lub (wariant porównawczy rachunku). Warto jednak pamiętać, że nie zawsze różnice kursowe powstałe po wycenie bilansowej stanowią koszt finansowy lub przychód finansowy. Zgodnie z art. 30 ust. 4 ustawy o rachunkowości, w uzasadnionych przypadkach różnice kursowe (powstałe w wyniku wyceny bilansowej) zalicza się do kosztu wytworzenia produktów lub ceny nabycia towarów, a także ceny nabycia lub kosztu wytworzenia środków trwałych, środków trwałych w budowie lub wartości niematerialnych i prawnych. Będzie tak, np. jeżeli zobowiązania w walutach obcych zostały zaciągnięte na sfinansowanie budowy środków trwałych. Do momentu oddania ich do używania różnice kursowe ujmuje się jako zwiększenie lub zmniejszenie wartości środków trwałych w budowie. Kliknij aby zobaczyć ilustrację. Jak ująć w bilansie zaliczkę w walucie obcej AGNIESZKA POKOJSKA @ PODSTAWA PRAWNA • Art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości ( z 2002 r. nr 76, poz. 694 z późn. zm.). Przygotuj się do stosowania nowych przepisów! Poradnik prezentuje praktyczne wskazówki, w jaki sposób dostosować się do zmian w podatkach i wynagrodzeniach wprowadzanych nowelizacją Polskiego Ładu. Tyko teraz książka + ebook w PREZENCIE Witam, Jak w Rachunku Zyskow i Strat zaewidencjonowac roznice kursowe według poradnika: Uwaga! W rachunku zysków i strat różnice kursowe powinny być prezentowane per saldo. Oznacza to konieczność pokazania tylko wyniku na wszystkich (podatkowych i bilansowych) różnicach kursowych: – jeżeli ostateczny wynik jest dodatni (przeważają dodatnie różnice kursowe), to ta kwota prezentowana jest w przychodach finansowych, – jeżeli natomiast wartość jest ujemna (przeważają ujemne różnice kursowe), to ta kwota jest przypisana kosztom finansowym. Bede wdzieczny za informacje. Artykuł pracownika PKF (Paula Jurczyszyn, młodsza księgowa w PKF) ukazał się dnia 1 kwietnia 2015 r. w dzienniku "Rzeczpospolita". Na koniec roku posiadamy nierozliczone zobowiązania i należności wyrażone w walucie obcej. Według jakiego kursu powinny być przeliczone na dzień bilansowy i jak zaksięgować powstałe różnice kursowe w księgach rachunkowych? Zgodnie z i art. 45 ustawy z dnia 29 września 1994 r o rachunkowości ( t. j. Dz. U. z 2013 r poz. 330 z późn. zm., zwana dalej uor) księgi rachunkowe prowadzi się, a sprawozdanie finansowe sporządza się w języku polskim i w walucie polskiej. Oznacza to, że każda pozycja w aktywach i pasywach bilansu oraz każdy przychód i koszt w rachunku zysku i start, wyrażone w walucie obcej, wymagają ujęcia ich w księgach, a następnie w sprawozdaniu finansowym w walucie polskiej. Należności i zobowiązania wyrażone w walutach obcych wprowadza się do ksiąg rachunkowych po przeliczeniu ich według kursu średniego ogłoszonego przez NBP z dnia poprzedzającego dzień powstania obowiązku podatkowego (art. 31a ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 Dz. U. 2004 nr 54 poz. 535 z późn. zm.) Zgodnie z art. 30 ustawy o rachunkowości, jeżeli na dzień bilansowy te rozrachunki nie zostały uregulowane, to przelicza się je po obowiązującym na ten dzień średnim kursie ogłoszonym dla danej waluty przez NBP. Wynik i sposób tego przeliczania zamieszcza się bezpośrednio na dowodzie księgowym, chyba że system przetwarzania danych zapewnia automatyczne przeliczenie walut obcych na walutę polską, a wykonanie tego przeliczenia potwierdza odpowiedni wydruk (art. 21 ust. 3 uor). Zazwyczaj kurs wprowadzenia do ksiąg rachunkowych zarachowania należności lub zobowiązań różni się od średniego kursu waluty obowiązującego na dzień bilansowy, dlatego powstają różnice kursowe dodatnie bądź ujemne. Dodatnie różnice kursowe powstają, gdy: kurs na dzień zarachowania należności jest niższy od kursu średniego NBP na dzień bilansowy, kurs na dzień zarachowania zobowiązania jest wyższy od kursu średniego NBP na dzień bilansowy. Ujemne różnice kursowe powstają, gdy: kurs na dzień zarachowania należności jest wyższy od kursu średniego NBP na dzień bilansowy, kurs na dzień zarachowania zobowiązania jest niższy od kursu średniego NBP na dzień bilansowy. Zgodnie z art. 30 ust 4 ustawy o rachunkowości różnice kursowe powstałe na dzień bilansowy przy wycenie rozrachunków wyrażonych w walutach obcych, co do zasady, zalicza się odpowiednio do przychodów lub kosztów finansowych. UWAGA W uzasadnionych przypadkach różnice kursowe zalicza się do kosztu wytworzenia produktów, ceny nabycia towarów, ceny nabycia lub kosztu wytworzenia środków trwałych, środków trwałych w budowie lub wartości niematerialnych i prawnych (art. 30 ust. 4 uor). Dzieje się tak w sytuacji długotrwałego przygotowania towaru lub produktu do sprzedaży lub długiego okresu wytworzenia produktu. Jak i również z bilansowej wyceny zobowiązań zaciągniętych na sfinansowanie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (art. 28 ust. 5 uor) – pod warunkiem, że na dzień wyceny nie oddano ich do użytkowania. Ujęcie dodatnich różnic księgowych w ewidencji księgowej: Należności od odbiorców zagranicznych Przychody finansowe (1) (1) (2) Zobowiązania wobec dostawców zagranicznych (2) (1) – różnice kursowe z wyceny należności na dzień bilansowy (kurs na dzień zarachowania należności jest niższy od kursu średniego NBP na dzień bilansowy), (2) – różnice kursowe z wyceny zobowiązań na dzień bilansowy (kurs na dzień zarachowania zobowiązań jest wyższy od kursu średniego NBP na dzień bilansowy), Ujęcie ujemnych różnic księgowych w ewidencji księgowej: Należności od odbiorców zagranicznych Koszty finansowe (3) (3) (4) Zobowiązania wobec dostawców zagranicznych (4) (3) – różnice kursowe z wyceny należności na dzień bilansowy (kurs na dzień zarachowania należności jest większy od kursu średniego NBP na dzień bilansowy), (4) – różnice kursowe z wyceny zobowiązań na dzień bilansowy (kurs na dzień zarachowania zobowiązań jest mniejszy od kursu średniego NBP na dzień bilansowy), Przykład W spółce Alfa na dzień bilansowy występują następujące dane dotyczące rozrachunków z kontrahentami zagranicznymi: należności od odbiorcy A – 1 200 EUR, kurs ujęcia: 4,30 należności od odbiorcy B – 9 400 USD, kurs ujęcia: 3,70 zobowiązanie wobec dostawcy C – 3 800 USD, kurs ujęcia: 3,80 zobowiązanie wobec dostawcy D – 3 500 EUR, kurs ujęcia: 4,40 Średni kurs NBP ogłoszony na dzień bilansowy dla danych walut wyniósł: EUR – 4,20 USD – 3,90 Ustalenie wartości bilansowej rozrachunków oraz różnic kursowych: Lp. Kontrahent Wartość w walucie przed przeszacowaniem w PLN po przeszacowaniu w PLN Różnica kursowa w PLN 1 A 1 200 EUR 5 160 5 040 - 120 2 B 9 400 USD 34 780 36 660 + 1 880 3 C 3 800 USD 14 440 14 820 - 380 4 D 3 500 EUR 15 400 14 700 + 700 Ujęcie różnic w ewidencji księgowej: Ewidencja bilansowa – w walucie polskiej: Należności od odbiorcy A Należności od odbiorcy B Sp. 5 160 120 (1) Sp. 34 780 (2) 1 880 5 160 120 36 600 0 5 040 Sk. 36 660 Sk. Zobowiązanie wobec dostawcy C Zobowiązanie wobec dostawcy D 14 440 Sp. 380 (3) (4) 700 15 400 Sp. 0 14 820 700 15 400 Sk. 14 820 Sk. 14 700 Przychody finansowe Koszty finansowe 1 880 (2) 700 (4) (1) 120 (3) 380 Dla celów podatkowych, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowy od osób prawnych z dnia 15 lutego 1992 roku ( 1992 nr 21 kursowe nożna ustalić na dwa sposoby: na postawie art. 15a tej ustawy – tzw. metoda podatkowa, na podstawie art. 9btej ustawy zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości - tzw. metoda bilansowa. Metoda bilansowa regulowana jest przepisami art. 9b ustawy o podatku dochodowym oraz przepisami o rachunkowości. Spółka wybierająca tą metodę rozliczanie różnic kursowych musi spełnić następujące warunki: w okresie stosowania metody sprawozdania finansowe spółki będą badane przez podmioty do tego uprawnione, zgłosić właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego chęci rozliczania różnic kursowych metodą bilansową w terminie do końca pierwszego miesiąca, mają obowiązek stosować tę metodę nie krócej niż trzy lata podatkowe. UWAGA Nierozliczone różnice kursowe ustalane na dzień bilansowy można uznać za przychody podatkowe lub koszty uzyskania przychody tylko i wyłącznie, gdy spółka wybrała metodę bilansową. Prezentacja w rachunku zysku i strat Dodatnie i ujemne różnice kursowe ustalone na dzień wyceny bilansowej rozrachunków odniesione na wynik finansowy prezentuje per saldo. Oznacza to, iż w sytuacji, gdy ujemne różnice kursowe zaksięgowane na koncie kosztów finansowych są wyższe niż dodatnie różnice kursowe zarachowane na koncie przychodów finansowych, to powstała różnice wykazuję się w rachunku zysku i strat w pozycji kosztów finansowych jako „Inne koszty finansowe”. W przypadku nadwyżki różnic kursowych dodatnich nad ujemnymi wykazuje się ją w pozycji przychodów finansowych jako „Inne przychody finansowe”. Wynik na działalności operacyjnej obejmuje wynik na sprzedaży produktów, czyli przychody za sprzedaży produktów minus koszty wytworzenia sprzedanych produktów, koszty ogólne zarządu i koszty sprzedaży. Zaliczymy tu również przychody ze sprzedaży skorygowane o wartość sprzedanych towarów i materiałów według cen nabycia i koszty handlowe. Do wyniku operacyjnego należy też wynik na pozostałych kosztach i przychodach operacyjnych pomniejszonych o pozostałe koszty operacyjne. Przychody ze sprzedaży w rachunku zysków i strat podaje się w faktycznie uzyskanych cenach z uwzględnieniem upustów i bonifikat. Według ustawy o rachunkowości do przychodów operacyjnych zalicza się przychody ze sprzedaży produktów, towarów i materiałów (do końca 1994 roku przychody ze sprzedaży materiałów były traktowane jako tzw. pozostałe przychody zewnętrzne). Do pozostałych przychodów operacyjnych, które nie są bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą przedsiębiorstwa, zalicza się natomiast: przychody ze sprzedaży lub likwidacji środków trwałych i inwestycji rozpoczętych, odpisanie przedawnionych zobowiązań, otrzymane odszkodowania, kary, grzywny, otrzymane nieodpłatnie składniki majątku, dotacje, subwencje i dopłaty na inne cele niż nabycie lub wytworzenie środków trwałych albo wykonanie prac rozwojowych, a także nie wykorzystanie zgodnie z przeznaczeniem rezerwy ustalone poprzednio w ciężar pozostałych kosztów Każdemu przychodowi towarzyszy koszt jego uzyskania. W związku z tym do kosztów działalności operacyjnej należą koszty operacyjne związane z prowadzeniem działalności produkcyjnej, usługowej i handlowej oraz pozostałe koszty operacyjne. Do pierwszej grupy zaliczamy wartość sprzedanych towarów i materiałów, koszty wytworzenia produktów, które mogą być ujęte w układzie kalkulacyjnym lub rodzajowym. Układ kalkulacyjny obejmuje koszty wytworzenia produktów, koszty zarządu i koszty sprzedaży. Natomiast w układzie rodzajowym bierze się pod uwagę rodzaj zużytych czynników i siły roboczej, czyli koszty amortyzacji, zużycia materiałów i energii, usługi obce, wynagrodzenia, świadczenia na rzecz pracowników, podatki, opłaty, czynsze i dzierżawy, a także pozostałe koszty materialne i niematerialne. Nie związane bezpośrednio z działalnością gospodarczą przedsiębiorstwa są pozostałe koszty operacyjne. Należą do nich koszty związane ze sprzedażą, likwidacją lub nieplanowanymi odpisami amortyzacyjnymi środków trwałych, zwłaszcza ich wartości w części dotychczas nie umorzonej, odpisanie kosztów inwestycji rozpoczętych, które nie dały zamierzonego efektu gospodarczego, skutki likwidacji wartości niematerialnych i prawnych, odpisanie należności przedstawionych, umorzonych, nieściągalnych oraz utworzenie rezerw, skutki aktualizacji wartości zasobów rzeczowych składników majątku obrotowego, zapłacone odszkodowania, kary i grzywny oraz darowizny na rzecz osób fizycznych i prawnych oraz innych jednostek Drugą część wyniku finansowego stanowi wynik na operacjach finansowych. Jest to różnica między należnymi przychodami z operacji finansowych a kosztami tych operacji. Do przychodów finansowych zalicza się: dywidendy z tytułu udziału w innych jednostkach, kwoty należne i wpływy ze sprzedaży papierów wartościowych, w tym z zakupu obligacji przez emitenta, odsetki i prowizje od środków pieniężnych stanowiących lokaty na rachunkach bankowych, odsetki od udzielonych pożyczek i kredytów, dyskonto potrącone przez jednostkę przy zakupie weksli i czeków obcych, dodatnie różnice kursowe ustalone przy spłacie należności i zobowiązań oraz wycenie środków pieniężnych i papierów wartościowych. Odpowiednio do przychodów występują też koszty finansowe, czyli: odsetki i prowizje od zaciągniętych kredytów i pożyczek, dyskonto potrącone przez nabywcę przy sprzedaży dla niego weksli i czeków, straty na sprzedaży papierów wartościowych, odpisy aktualizujące wartość finansowego majątku trwałego oraz krótkoterminowych papierów wartościowych, ujemne różnice kursowe, utworzenie rezerw na pewne lub prawdopodobne straty, jeśli dotyczą operacji finansowych (np. udzielonych gwarancji lub poręczeń).3 Wynik na działalności gospodarczej skorygowany z wynikiem na operacjach nadzwyczajnych stanowi wynik finansowy brutto. Wynik na operacjach nadzwyczajnych tworzą straty i zyski nadzwyczajne, przez które rozumie się skutki finansowe zdarzeń powstających niepowtarzalnie poza zwykłą działalnością jednostki, a w szczególności spowodowane zdarzeniami losowymi, zaniechaniem lub zamieszaniem pewnego rodzaju działalności oraz postępowaniem upadłościowym. Wynik finansowy netto oblicza się natomiast przez skorygowanie wyniku finansowego brutto o obowiązkowe zmniejszenie zysku lub zwiększenie straty. Chodzi tu głównie o podatek dochodowy oraz inne obciążenia obligacyjne wyniku. Ustalony w ten sposób wynik finansowy pełni w przedsiębiorstwie rolę miernika stopnia realizacji wyznaczonego celu finansowego. Wynik ten określa tempo wzrostu poniesionych w procesie gospodarczym nakładów oraz potencjalne korzyści właścicieli wniesionego do przedsiębiorstwa kapitału. Obliczenie wyniku na poszczególnych poziomach jego tworzenia pozwala identyfikować czynniki, które wpływają na jego Obowiązujący w Polsce wzór rachunku wyników jest dostosowany do potrzeb sprawozdawczości wszystkich podmiotów gospodarczych. W zależności jednak od formy organizacyjno – prawnej niektóre jego elementy mogą się różnić. W firmach, w których wynikiem finansowym jest strata, w rachunku nie występują elementy podziału wyników. W takim wypadku przedsiębiorstwo musi w sprawozdawczości finansowej wykazać źródła pokrycia strat. Straty mogą występować pod warunkiem, że moją charakter przejściowy, ale w perspektywie dłuższego czasu zyski powinny z nadwyżką rekompensować poniesione straty. W polskim prawodawstwie dopuszcza się dwa sposoby zestawienia rachunku wyników, różniące się sposobem ujęcia w nim kosztów. Istnieje rachunek zysków i strat porównawczy, który oparty jest na rodzajowym układzie kosztów oraz rachunek wyników kalkulacyjnych, uwzględniający kalkulacyjny układ kosztów. W pierwszym przypadku istnieje możliwość nie sporządzania kalkulacji. Dla ustalenia wyniku na sprzedaży produktów skorygowane o zmianę stanu produktów pomniejsza się o koszty działalności operacyjnej, obejmujące koszty w układzie rodzajowym. Koszty według rodzajów obejmują między innymi: amortyzację majątku trwałego, zużycie materiałów i energii, usługi obce, wynagrodzenia, narzuty na wynagrodzenie i inne. W przypadku kalkulacyjnego układu kosztów przychody ze sprzedaży pomniejszone są o wartość sprzedanych towarów i materiałów, koszt wytworzenia sprzedanych produktów, koszty ogólne zarządu oraz koszty sprzedaży. Przy tym rozwiązaniu należy prowadzić odpowiednio rozbudowaną ewidencję kosztów i sporządzić kalkulację Trzecią częścią sprawozdania finansowego stanowi informacja dodatkowa. Jest ona uzupełnieniem bilansu oraz rachunku wyników. Informacja ta zawiera dane i wyjaśniania nieodzowne do przedstawienia realnego obrazu sytuacji majątkowej, finansowej i dochodowej firmy. Informacje dodatkowe powinna posiadać objaśnienie stosowanych metod wyceny i sporządzania sprawozdania finansowego oraz przedstawienia przyczyn ich zmian w stosunku do roku poprzedniego. Musi też zawierać uzupełniające dane o aktywach i pasywach bilansu, np. wartość gruntów użytkowanych wieczyście, wartość środków trwałych użytkowanych na podstawie umowy najmu lub dzierżawy, strukturze kapitału podstawowego, podział zobowiązań na krótkoterminowe i długoterminowe, wykaz czynnych i biernych rozliczeń między okresowych itp. Powinny się w tej części sprawozdania znaleźć dane o elementach rachunku wyników, czyli o kosztach zużycia materiałów, energii, usług obcych, amortyzacji, wynagrodzeń oraz podstawowe informacje dotyczące pracowników i organów 1 M. Sierpińska, T. Jachna, op. cit., s. 63. 2 M. Sierpińska, D. Wędzki, op. cit., s. 29-30. 3 M. Sierpińska, T. Jachna, op. cit., s. 66-67. 4 Sierpińska, D. Wędzki, op. cit., s. 31. 5 T. Waśniewski, W. Skoczylas, op. cit., s. 21-22. 6 L. Bednarski, T. Waśniewski, Analiza finansowa w zarządzaniu przedsiębiorstwem, Warszawa 1996, s. 241.

dodatnie różnice kursowe w rachunku zysków i strat